نام کتاب: شنا کردن در حوضچه ی اسید نویسنده: فاطمه اختصاری قالب: داستان کوتاه چاپ:1395- نشر H&S خلاصه داستان: مجموعه هفده داستانک. درباره: یکی از ویژگی های مهم فاطمه خوب «دیدن» و خوب «شنیدنش» است؛ فاطمه حتی می تواند از حضوری چند دقیقه ای در خانه ای ناشناس سوژه ای برای نوشتن پیدا کند، و بعد چنان با جزئیات به سراغ پرداخت برود که کوتاهی یا پوچی هدفمند کار به چشم نیاید. درواقع فاطمه مخاطبش را درگیر دنیای نوشته ها و آدم هایش می کند؛ آن زمان که خودش را شعر می کند، وقتی که راوی اش را شاعر می کند، و وقتی خودش یا آدم های اطرافش را داستان می کند. این دنیا آنقدر جذاب است که نقص های

سال گذشته از «اولافور آرنالدز» برایتان نوشتم و «یخ»های آیسلند. درگیرش بودم که آلبوم تازه اش رسید و سال 95 در اوج خداحافظی کرد! اولافور در بازه ی زمانی «هفت هفته ای» به همراه گروهش به بخش های مختلف ایسلند سفر کرده و همراه موزیسین ها و هنرمندان آن منطقه، قطعه ای آماده کرده،نواخته، ضبط کرده و به تصویر کشیده است. نکته ی مهم آن که در این آلبوم با موسیقیِ صرف مواجه نیستیم، بلکه مسئله ی اساسی «پرفورمنس» است و نمایشی از ایسلند و آدم ها و فرهنگش. پروژه ای تجربی که با هماهنگی کامل با کارگردان ایسلندی و معروف ویدئو کلیپ ها، «بالدوین زد»، پیش رفته است. ویدئوکلیپ های خلاقانه ی آلبوم که به صورت هف

نام فیلم: کاملاً غریبه (Perfect strangers) کارگردان: پائولو جنووِز محصول :2016-ایتالیا خلاصه فیلم: در یک مهمانی دوستانه، اعضاء تصمیم می گیرند گوشی های همراهشان را روی میز بگذارند و هر پیام و تماسی که می رسد را برای دیگران بازگو کنند... درباره: سال ها پیش با تماشای نئورئالیستی های ایتالیا، خصوصاً آمارکورد، نزدیکی فرهنگی آن جامعه با ایران خودمان متعجبم می کرد. حالا پس از سال ها، دوباره این حس زنده شد. وقتی فیلمی آپارتمانی، با سوژه ای آپارتمانی تر، دقیقاً جامعه ی معاصر خودمان را در برابرم به تصویر کشید. جامعه ای معلق میان سنت و مدرنیته، که همچنان پوسته ی نازکِ حفظِ ظاهرش در بحران ها ترک بر

مونوی دوست داشتنی آلبوم تازه اش را به نیّت پنج تایی های خلسه در پنج ترَک ارائه داده تا برای یک بار هم که شده مجبور نباشم بخشی از یک اثر خوب را حذف کنم! پیش از این در معرفی پست-راک از این گروه برایتان نوشته بودم. عالم هنر پر است از شرقی هایی که حس و حال و فرهنگ شان را با فرم و قالب های غربی تلفیق می کنند و مورد اقبال قرار می گیرند. بخشی از مسیری که کوراساواها و موراکامی ها در هنر طی می کنند گاهاً به مصادره به مطلوب کردن و ژانرسازی منجر می شود، اما خوبی موسیقی آن است که حتی لحن و لهجه ی ساز هم می تواند تمام اثر را تحت الشعاع قرار دهد. مونو در سبکی که تمامش غربی ست، حس و حالی ایجاد می ک